rss search

Pluk de Nacht

line

Weet je nog hoe je ooit mijn allerbeste vriend was en we elkaar elke dag spraken en uren slaap verloren omdat elk detail van de dag gedeeld moest worden? Weet je nog hoe anderen onze harten braken en we troost vonden in elkaars armen terwijl we wisten dat we dat niet moesten doen? Weet je nog hoe we naakt in je bed aardbeien aten, die fles wijn deelden bij Pluk de Nacht en niet van elkaar af konden blijven? Weet je nog hoe je met je vingers de lijnen van mijn gezicht volgde en me af en toe zomaar optilde? Weet je nog hoe gelukkig je me maakte, hoe je drie uur lang mijn hand vasthield in de bioscoop en hoe we dronken op het Amstelveld stonden te zoenen en jij vergat mijn beste vriendin te groeten omdat er op dat moment niks anders voor je was dan jij en ik? Weet je nog hoe je me smeekte in je leven te blijven en herinner je je die ene traan die ik van je wang veegde? Weet je nog hoe je je lievelingsboek in mijn boekenkast verstopte en me vertelde dat het wel weer goed zou komen tussen ons? Weet je nog hoe je tegen me loog over die andere vrouw waar je ‘s ochtends naast wakker werd? Weet je nog hoe mijn hart wederom brak? Ik namelijk wel. Ik weet alles nog, maar wat zou ik het graag vergeten…