rss search

Ons

line

Al heel snel wist ik dat voor deze man – deze liefde – mijn grenzen vloeibaar moesten en zouden zijn. Meer verschil tussen twee mensen is bijna onmogelijk en toch…… wisten hij en ik dat, voor zo lang het kon zijn, wij voor elkaar kozen op ónze manier. Érgens in het midden van onze afzonderlijke werelden was daar ónze wereld. Daar dronken wij thee met honing, wist ik zijn ogen op mij gericht, kon hij rekenen op mijn wezen en leefden wij – altijd weer tijdelijk – als man en vrouw …… Tot zijn onherroepelijke terugkeer naar zijn eigen land…. De verwoesting die ons afscheid inhield, bevestigde de bijzondere schoonheid van “ons” en juist daarom kan ik verder.