rss search

Instaliefde

line

Ik ken jou sinds die ene avond dat ik heel graag een bandje wilde gaan zien, maar uiteindelijk toch koos voor het huisfeestje van een vriend van me, zo’n 8 jaar terug. Toen was je nog, in mijn ogen, het populaire hippe meisje waar ik geen schijn van kans op maakte, en dus deed ik ook geen poging om jou te verleiden. Nadien heb ik je ook nauwelijks meer gezien, je verdween van mijn radar en ik uit die van jou. Nu, 8 jaar verder, zie ik je steeds vaker. We delen dezelfde bekenden, waar ik erg blij mee ben. Na een paar keer jou gezien te hebben in de café’s en het meer regular drink- en hangwerk bij een gedeelde vriendin, vond ik dat ik lang genoeg had gewacht om je meer te gaan volgen. Ik voegde je toe op Instagram. Sindsdien hebben wij iets dat lijkt op een soort van Instaflirt. Elke keer als ik een foto van jou leuk vind, volgt enige tijd later een hartje van jouw kant bij een foto van mij. Dit gaat nu al enkele weken zo door en stiekem krijg ik elke keer een warm gevoel van binnen als het weer zover is. De likes van jou zijn de lichtpuntjes van mijn week. Afgaande van de foto’s die je post en de verhalen die ik van onze gedeelde vriendin hoor, gaat het iets minder met jou vergeleken met 8 jaar terug. Je kijkt vaak sip op foto’s en je hebt onlangs je rijexamen niet gehaald. Ik leef met je mee zonder dat je het weet. Maar zelfs al kijk je sip, je blijft in mijn ogen het mooiste meisje dat ik ooit gezien heb. Ik krijg juist nóg meer de drang om je stevig vast te pakken en te troosten en knuffelen, en om te zeggen wat ik voor je voel. Dat ik diep van binnen al onwijs van je houd. Ik ben alleen bang om ook maar iets te ondernemen. Ik ben te verlegen, heb nog nooit een serieuze relatie gehad en zit niet lekker in mijn vel. Ik heb jou nodig om de ware ik naar boven te halen. In plaats van likes/hartjes uit te wisselen, zullen we eens een goed gesprek aankaarten? Dan knuffel ik jou en haal jij mijn zelfvertrouwen tevoorschijn. Lijkt mij een fijn idee. Tot snel ziens, mijn Instaliefde.