rss search

High Voltage

line

We leken voor elkaar gemaakt, maar mochten niet verder, want we hadden allebei al een vrij perfecte partner, en ik een kind… Hoe perfecter en completer ons samenzijn ook was, we wilden onze partners niet zoveel verdriet doen… En daarna konden we geen vorm meer vinden voor onze liefde, en in de loop van de 10 jaar erna moesten we elkaar helemaal los laten, … En jou is het alweer 20 jaar geleden, dit jaar…. Nooit meer die geest van jou die zo goed bij de mijne paste dat ik onmiddellijk in ‘high voltage life’ stap wanneer ik je sprak (en in al die jaren elke weer als we elkaar even spraken, hoe schaars die momenten ook waren), en dat perfect bij mij passende lichaam van jou, waarvan de herinnering – aanrakingen, geuren, beelden – zich langzaam heeft terug getrokken in mijn geest, op plekken die niet meer vanzelf, spontaan, mijn leven verstoren…. treurig en gelukkig tegelijk, maar ik weet dat ze er nog zijn, die herinneringen, en tot leven gewekt kunnen worden, ook al zou ik 84 zijn en jij 76…