rss search

Beneden buurman

line

Afgelopen zaterdagnacht ben ik met iemand anders naar bed geweest. Het was die iemand anders van beneden. Die iemand anders die er voor jouw tijd soms was. Die iemand anders waar jij al boos om werd als hij maar appte om een kurkentrekker te lenen. Die iemand anders snapt het namelijk. Ik kon het niet langer aan dat jij de laatste was. Je hebt je sporen die laatste nacht in mijn lijf getrokken en soms zie ik ze haast oplichten als permanente herinneringen aan de pijn die je me hebt gedaan. Bij elke kus op mijn huid, elke aanraking, heeft hij een stukje van jouw vingerafdrukken weggegumd. Het was maar één nacht en bij het ochtendgloren ben ik weer naar mijn eigen verdieping gegaan. Eén nacht en het was genoeg om een heel groot stuk van je los te laten. Eén nacht, maar eindelijk na weken een masker gedragen te hebben weer een oprechte glimlach. Eén nacht, want meer nachten zijn er ook niet nodig. Je mag hem dan nog zo haten, wees hem maar dankbaar. Hij heeft een stukje van wat jij kapot hebt gemaakt weer weten te lijmen. Tsja… kennelijk is een goede buur dus toch beter dan een verre vriend.