rss search

line

Het was koud en het begon al behoorlijk donker te worden. Ik manoeuvreerde onhandig met mijn fiets in het smalle steegje. Ineens stopte hij en zwaaide het rechterportier van zijn grote luxe auto open. Een oase van warmte, muziek en feestelijke lichtjes tuimelde naar buiten. Zijn stem nodigde me uit. Ik werd naar binnen gezogen maar ik hield mijn fiets nog steeds vast. Een seconde later stond ik weer met beide benen op de grond, naast mijn fiets. Dag, zeik, dankjewel, tot ziens…