rss search

Weergaloos

line

Het was maar een scharrel. Maar ik was verliefd. Hij had bruine krullen en blauwe ogen. Zelfs zijn zachte G maakte me niks meer uit. Het was geweldig, totdat ie me vertelde dat ie verliefd was. Op een ander. Op mijn huisgenoot, mijn liefste huisgenoot. Een evenbeeld van mezelf maar niet ikzelf. Op een avond ging het mis. We waren uit. Ik stond met hem te dansen en weer zag ik alleen maar die bruine krullen en die blauwe ogen. We hadden de nacht van ons leven. Toen ik thuis kwam probeerde ik nog een smoes. Maar het kwaad was al aangericht. Het ging uit tussen hem en mijn huisgenoot. Drie verdrietige mensen.